Sam Schröder, geboren 25 september 1999 professioneel rolstoeltennisser, veerkrachtig en bovenal een levensgenieter.
Sam is geboren met het split-hand/split-foot syndroom. Dit betekent dat hij aan elke hand slechts één vinger heeft en de hele middenvoet mist, waardoor hij gebruik moet maken van een rolstoel. Tussen zijn eerste en 16e levensjaar heeft Sam hiervoor onder andere 30 operaties ondergaan om zijn functionaliteit te optimaliseren.
Op zijn 11e is Sam begonnen met rolstoeltennis. Dit groeide uit van een keer per week een groepstraining, naar fulltime privélessen bij Joop Broens, zijn voormalige coach.
In 2013 kwam hij in het vizier van de KNLTB en sindsdien maakt hij deel uit van de nationale selectie. Sinds 2015 speelt hij ook op internationaal niveau voor de Quad-ranglijst.
“Quadspelers hebben een functiebeperking aan tenminste drie ledematen.”
In september 2017 begon Sam aan zijn eindexamenjaar terwijl hij ondertussen volop trainde en toernooien speelde. Hij stond op dat moment nummer 1 van de wereld bij de junioren en nr 6 van de wereld bij de senioren. Alles liep dus volgens plan totdat;
“In oktober 2017 kreeg ik het onvoorstelbare bericht dat ik darmkanker had. Er volgden een aantal weken van onderzoek waarin verschillende artsen mij van top tot teen onderzochten en ze voor mij een behandelplan hebben opgesteld.
Het was vanaf het begin duidelijk dat het een zwaar en lang traject zou worden, maar ik heb altijd het vertrouwen gehouden dat het uiteindelijk goed zou komen.”
Ondanks zijn ziekte was Sam in december 2018 genomineerd voor sporter met een beperking van het jaar door de provincie Limburg. Hoewel Sam dat jaar niet won was duidelijk uit de reactie van het publiek dat Sam de morele winnaar was.
“Na chemo en bestraling moest ik 10 weken wachten op een scan. Eind februari kreeg ik groen licht voor de operatie, waarbij in maart mijn hele dikke darm werd verwijderd en een stoma werd geplaatst. De plaats waar de stoma werd geplaatst is zorgvuldig gekozen, zodat ik er geen hinder van zou ondervinden tijdens het tennissen en het trainen. De operatie was zwaar, maar vier weken later stond ik alweer 15 minuten op de baan.”
Inmiddels is Sam 6 jaar kankervrij en heeft hij niet alleen zijn doorzettingsvermogen in de strijd tegen kanker laten zien, maar ook op het tennisveld. Zo heeft Sam niet alleen meerdere keren de Australian Open, Wimbledon en de US Open gewonnen, maar ook heeft hij meerdere gouden en zilveren medailles op de Paralympische Spelen van Tokyo (2021) en Parijs (2024) bemachtigd.
